Goed nieuws voor ons water: Europees verbod op microplastics
Zwerfvuil en bandenslijtage
De scrubdeeltjes en glitters in verzorgingsproducten zijn niet de enige boosdoeners. De grootste bron van microplastics is zwerfvuil dat afbreekt tot kleine stukjes plastic. Maar ook slijtage van banden, wassen van synthetische kleding in de wasmachine, verfdeeltjes, schurende schoonmaakmiddelen en kunstgrasvelden zorgen voor microplastics in het milieu.
Kunnen waterschappen de microplastics niet gewoon uit het water halen?
Bij de rioolwaterzuivering komen microplastics binnen via het water dat van de weg het riool in stroomt en via huishoudelijk afvalwater. Tijdens het zuiveringsproces kunnen de waterschappen veel (76-99%) microplastics uit het water filteren. De microplastics die niet verwijderd kunnen worden, komen door lozing van het gezuiverde water alsnog in het sloten en rivieren terecht.
Worden alle microplastics verboden?
Sinds 15 oktober zijn kleine plastic deeltjes in cosmetica verboden. Microplastics in wasverzachters en schoonmaakmiddelen mogen over 5 jaar geen microplastics meer bevatten. Voor kunstmest geldt een overgangsperiode van vijf tot tien jaar. Het instrooimateriaal voor kunstgras-sportvelden zorgt voor veel microplastics in het milieu. Het verbod op deze korrels geldt over 8 jaar. Zo hebben sportclubs de tijd om over te stappen op alternatieven.
Wat doen de waterschappen?
Een van de manieren waarop waterschappen microplastics tegengaan, is de aanpak van zwerfvuil. Het gaat dan om voorkomen dat zwerfvuil in het milieu terechtkomt en om het verwijderen van stukken plastic die toch in het oppervlaktewater terecht zijn gekomen. Daarnaast vangen waterschappen bij krooshekken ook stukken plastic. Verder dragen we bij aan onderzoeken naar afvangsystemen, zoals de Great Bubble Barrier. Ook stimuleren we zwerfvuilopruimacties.